Allergoff

Co to są dermatozy?

Określenie dermatozy oznacza schorzenia skóry. Ich przyczyny są różnorakie – uwarunkowane genetycznie lub nabyte. Przyczyny dermatoz są bardzo różne, wśród najbardziej popularnych wymienić można alergie, reakcje autoimmunologiczne, zakażenia bakteryjne i grzybicze, pasożyty ( świerzbowiec, wszy, nużeniec) i wirusy ( np. opryszczki).

20%

populacji boryka się z problemem
dermatoz w postaci AZS

Budowa skóry

Problemy skóry dotyczą jej poszczególnych warstw – zarówno powierzchni naskórka, jak i skóry właściwej, tkanki podskórnej, a także gruczołów łojowych, potowych, mieszków włosowych i paznokci.

Budowa skóry - grafika

Baza wiedzy

Najczęściej występujące choroby skóry

Do najbardziej powszechnych chorób skóry należą:

- atopowe zapalenie skóry ( AZS)
- grzybice skórne
- łuszczyca
- łojotokowe zapalenie skóry

Szczególnej pielęgnacji wymaga również skóra bardzo sucha i wrażliwa oraz skóra u dzieci.

Atopowe zapalenie skóry - ikona

Atopowe zapalenie skóry
(AZS)

Łuszczyca - ikona

Łuszczyca

Łojotokowe zapalenie skóry - ikona

Łojotokowe zapalenie skóry
(ŁZS)

Dziecko z atopowym zapaleniem skóry

ATOPOWE ZAPALENIE
SKÓRY (AZS)

Atopowe zapalenie skóry czyli wyprysk atopowy to najczęstsza choroba skóry, której pierwsze objawy pojawiają się zwykle we wczesnym dzieciństwie. Schorzenie ma charakter przewlekły z charakterystycznymi zaostrzeniami. Szacuje się, że w Polsce na AZS choruje od 1,5 do 2,5 mln ludzi, w tym 1 – 3% osób dorosłych. Przyczyną choroby jest genetycznie uwarunkowana nieprawidłowa budowa bariery naskórkowej. Niedobór wolnych kwasów tłuszczowych w tym miejscu ułatwia przenikanie alergenów, co powoduje nasilenie stanów zapalnych i świąd. Naskórek jest suchy i pogrubiony. AZS może występować wspólnie z innymi chorobami alergicznymi, takimi jak: astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa, pokrzywka i alergia pokarmowa. Istotne znaczenie w rozwoju i nasilaniu atopowego zapalenia skóry mają czynniki środowiskowe, wśród których należy wymienić alergeny kurzu domowego – roztocze, naskórek i sierść zwierząt, strzępki i zarodniki grzybów i pyłki roślin.

Rozwiń Zwiń

Objawy

Do charakterystycznych objawów należą przede wszystkim: świąd, suchość skóry, zmiany zapalne o charakterze wyprysku oraz pogrubienie naskórka (liszajowacenie). Naskórek osób z ASZ ma obniżoną zawartość ceramidów i wolnych kwasów tłuszczowych. Z tego powodu dochodzi do zmniejszonego wiązania wody w naskórku, przez co woda szybciej odparowuje. Zmniejsza się elastyczność skóry, która staje się bardziej podatna na mikrourazy i pęknięcia.


Choroba może występować jednocześnie z innymi dolegliwościami atopowymi np.: astmą oskrzelową, alergicznym nieżytem górnych dróg oddechowych, pokrzywką i alergią pokarmową. Bezpośredni wpływ na rozwój AZS mają alergeny, które wnikają przez układ oddechowy, przewód pokarmowy i skórę. Są to przede wszystkim roztocza, naskórek i sierść zwierząt, strzępki i zarodniki grzybów, pyłki roślin oraz pokarmy. W kontakcie z chorym wykazują silne właściwości uczulające.

Rozwiń Zwiń

Leczenie AZS

  • Konieczność unikania alergenów i czynników drażniących
  • Codzienna pielęgnacja naskórka połączona z terapią emolientową
  • Leczenie przeciwzapalne

Postacie AZS

1

Niemowlęca

Jej objawy są widoczne zaraz po urodzeniu – pojawia się suchość naskórka lub zmiany skórne w postaci rumienia lub wysięku. Występują przede wszystkim w okolicach zgięcia łokciowego i podkolanowego.

2

Dziecięca

Suchości naskórka towarzyszy złuszczanie i szorstkość. W fałdach skóry i na czole można zauważyć zgrubienia skóry. Na zgięciach stawów łokciowych i kolanowych występują zmiany pęcherzykowo – grudkowe.

3

Dorosła

U dorosłych pacjentów zwykle obecne są zmiany skórne w zgięciach łokciowych i kolanowych, a także u nasady szyi. Zmiany chorobowe mogą pokrywać znaczną część ciała, przy czym są zazwyczaj szczególnie wyraźne na szyi i twarzy.

Zdjęcie łuszczycy na ręce

Łuszczyca

Łuszczyca (łac. psoriasis) to choroba skóry, której przyczyny powstania nie są do końca znane. To choroba niezakaźna, o przebiegu przewlekłym, mająca tendencje do samoistnego ustępowania i nawrotów. Choroba ujawnia się zwykle między 10. a 40. rokiem życia, jak również coraz częściej u ludzi starszych.



Przyczyny

Do czynników powodujących chorobę, jak i jej nawroty należą m.in. infekcje ostre - bakteryjne, np. angina paciorkowcowa i wirusowe, np. odra, ospa, półpasiec, różyczka, jak również infekcje przewlekłe – np. zapalenie zatok, próchnica, nawracające zapalenie pęcherza, przydatków, pęcherzyka żółciowego, przerośnięte migdałki oraz choroby przewlekłe - cukrzyca, dna moczanowa.

Do rozwoju łuszczycy może również przyczynić się stres - zarówno ostry, jak i wstrząs psychiczny.

Objawy

W normalnie funkcjonującej skórze proces przemiany (rozwoju, dojrzewania i obumierania) komórek trwa 26-28 dni. W łuszczycy układ odpornościowy wcześniej wysyła sygnały, które skracają ten proces do ok. 4 dni. Nowe komórki dojrzewają szybko, a stare nie nadążają się złuszczać. Dlatego właśnie naskórek osób chorych staje się znacznie grubszy niż zdrowych. Na ciele tworzy się warstwa martwych komórek w postaci twardych łusek.

Leczenie Łuszczycy

Skóra z łuszczycą wymaga szczególnej opieki. Codzienna pielęgnacja powinna zapewniać odpowiednie nawilżenie i natłuszczenie skóry oraz ułatwiać złuszczanie zrogowaciałego naskórka. Szczególnie cenny dla skóry jest mocznik, który pomaga w zatrzymaniu wody w skórze oraz naturalne oleje roślinne, bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe.

Łojotokowe zapalenie skory na plecach - zdjęcie

Łojotokowe zapalenie skóry

Jest to choroba zapalna skóry występująca przeważnie u ludzi młodych, najczęściej w przedziale 18-40 lat.

Polega ona na zwiększonej aktywności gruczołów łojowych skóry i nadmiernej produkcji sebum., obejmuje głównie miejsca gdzie znajduje się najwięcej gruczołów łojowych: na owłosionej skórze głowy, czole, nosie, w fałdach nosowo-policzkowych i zausznych, w okolicach mostka i między łopatkami.

Często towarzyszy mu wypadanie włosów, łuszczenie się skóry, pojawiają się plamy rumieniowe.



Przyczyny, objawy, leczenie

Wystąpienie choroby może być uwarunkowane genetycznie lub pochodzić od nadkażenia grzybem Malasezzia furfur, towarzyszą temu zaburzenia funkcji naskórka i jego nadmierne złuszczanie. Leczenie choroby powinno być ukierunkowane na łagodzenie stanu zapalnego oraz eliminację grzybów drożdżopodobnych. Istotne jest stosowanie preparatów uśmierzających świąd i pieczenie skóry.